Nepalreis 2018: Saraswati weeshuis


Ook dit jaar was het weer erg fijn om in het Saraswati weeshuis te zijn. Vivian en Sarala waren blij verrast dat ook zij meteen als familielid in de groep werden opgenomen. Meteen bij het eerste bezoek, werden ze al  overstelpt met vragen en knuffels van de kinderen.

We hebben met de hele groep met klei gespeeld, getekend en gekleurd en iedereen heeft een sleutelhanger geknutseld. Hierbij was de hulp van Sarala en Vivian heel welkom. Daarnaast hebben we spelletjes gespeeld, o.a. met de spellen die we uit Nederland hadden meegenomen. We hebben gekaart, een memoryspel gespeeld met foto’s van Nederland en Nepal en er zijn nieuwe mogelijkheden ontdekt om Mikado te spelen.

De bouwmeester

Sarala en Vivian kaarten met de kinderen

Het memoryspel

samen spelen

We zijn deze keer met alle kinderen ondergoed gaan kopen. Dat was een heel gepuzzel omdat de meisjes allemaal hun eigen smaak hebben ontwikkeld. Bovendien ging het winkelend publiek zich ook nog met de keuze bemoeien. Hiervan waren de meisjes helemaal niet gediend. Na afloop zijn we op de goede koop met z’n allen iets gaan drinken en hebben we heel wat chips verorberd. Het was weer een fantastische dag waarop iedereen genoten heeft.

We waren nog niet binnen of de kinderen vroegen al wanneer we de verjaardag van Ton uncle zouden gaan vieren. Ze vertelden Vivian en Sarala dat dat zij vast nog nooit zo’n groot feest hadden meegemaakt. Hand in hand hebben ze hen meegenomen om alle inkopen te doen en alle voorbereidingen te treffen. Ze waren ook heel trots om bij de bakker vijf taarten uit te kiezen. Naast de verjaardag van Ton waren deze keer ook

Eerst allemaal een feesthoedje

en dan samen de taarten aansnijden

en daarna lekker feesten.

Er was zelfs een pinata!

En net als alle andere jaren krijgen de kinderen ook op onze verjaardagen weer een lekkere maaltijd aangeboden.